Misja druga.

Jakie elementy neo-telewizji zawiera program śniadaniowy Dzień dobry TVN?

Na podstawie tekstu Od paleo- do neo-telewizji. W perspektywie semiopragmatyki

Francesco Casettiego i Rogera Odina.

Zanim neo-telewizja, kilka słów o telewizji paleo-.

Autorzy tekstu opisują ją jako rodzaj instytucji nauczyciela, podczas gdy, my, widzowie mielibyśmy być uczniami. Jesteśmy dyrygowani przez nadających programy, z góry założono, że potrzebujemy wiedzy ze strony materiałów telewizyjnych, ponieważ jej nie posiadamy. Podział informacji w strumieniu telewizyjnym jest jasny i klarowny, np. program informacyjny, następnie pogoda, kiedy indziej program kulturalny. Osobne programy dla amatorów muzyki, sportu czy dla dzieci. W paleo-telewizji strumień opiera się na jasno okreslonej ramówce programowej. Ramówkę przedstawia np. prasa podająca plan na przyszły tydzień.

Neo-telewizja zmieniła ten sposób postrzegania medium. Koniec z pedagogiką i nami, uczniami siedzacymi w ławkach, nudzącymi się podczas słuchania nauczycielskiego głosu. Przede wszystkim wprowadza ona aktywność zwrotną - widz może zadzwonić do telewizji, podzielić się swoimi uwagami, UCZESTNICZYĆ w programach - jest odbiorcą i po części twórcą zarazem.

Życie codzienne dla tego typu telewizji jest bardzo ważne, programy neo-telewizyjne poddają się rytmowi dnia codziennego, proponując osobne programy na dzień dobry, na popołudnie (dla dorosłych i dzieci), wieczorne, a nawet nocne-erotyczne. Neo-telewizja zrywa z pruderyjnością, podejmując tematy dotyczące seksu i pieniędzy.

Nowy strumień telewizyjny również jest znamienny. Ramówka programowa rozmywa się, tracąc swój pierwotny charakter. Brak osobnego i dokładnego rezerwowania czasu dla programów o danej tematyce, programy mnożą się i polecają nawzajem. Ta struktura zmierza w strukturę nieprzerwanego strumienia. Programy próbują być uniwersalne i zadawalające dla każdego widza. Tworzą mnóstwo wstawek i przerywników, znaków kanału, zwiastunów filmów i reklam. Zmieniło się też postrzeganie telewizji przez widza. Jest ona dla niego miejscem coraz mniej znaczącym, bardziej pustym, niewartościowym. Nawał różności dla każdego nie jest doceniany tak bardzo jak osobne bloki tematyczne dla bardziej wtajemniczonych.

PROGRAM OMNIBUS 

-tak nazwany program jest definiowany będącym równocześnie varietes, wiadomościami, zabawą, spektaklem, reklamą. Złudzenie całości w tych poszczególnych partiach sprawia, że strumień jest płynny i może rozwijać  się  całymi godzinami. 

PROGRAMY ŚNIADANIOWE 

mają wiele cech wspólnych z takim podejściem do telewizji. Jako osoba oglądająca od wielu lat programy śniadaniowe, głównie Dzień dobry TVN, zdążyłam już sobie wyrobić zdanie na ich temat.

Dzień dobry TVN to program o wszystkim i o niczym, idealny do pierwszego śniadania i porannej kawy, najczęściej oglądany kątem oka. Gdy coś ciekawszego pojawi się na wizji - oglądam z większym zainteresowaniem. Miłym jest ten poranny zgiełk rozmów czy materiałów, sprawia on wrażenie obecności jeszcze kogoś, uczestniczenia w wesołym poranku. Czasem naprawdę zdarzy się posłuchać o czymś interesującym, poznać polskiego projektanta niedrogich ubrań czy posłuchać wartościowej wokalistki.

Idealnie odnajdujemy się zatem w typie omnibusowym, czegoś nowego mogę się dziś dowiedzieć o kulturze wysokiej, pośmiać wraz z redaktorami z popkulturowych skandalików, przy okazji liznę też wydarzeń na świecie i zobaczę jaka będzie pogoda.

Program DDTVN to ciągła przeplatanka najróżniejszych informacji - dla ułatwienia na dole ekranu co jakiś czas przesuwa się pasek, na którym wyszczególnione są godziny i tematy jakie zostaną w danych minutach poruszone. Widz może wtedy pomyśleć: Ok, to teraz skoczę po bułki, a za 25 minut obejrzę wywiad z ulubionym sportowcem. Taki system pozwala nam na współtworzenie swojego czasu razem z danym programem - i tak każdy znajdzie coś dla siebie. Telewizja jest zatem naszym kompanem.

Podliczyłam ilość bloczków tematycznych w jednej odsłonie programu - zawsze mamy do czynienia z :

a) pogodą (najczęściej pogodynka/pogodynek stoi pod wejściem do budynku na rogu Hożej/Marszałkowskiej, skąd jest nadawany program - ewentualnie jest w terenie - w górach czy nad jeziorem i tam opowiada o cudach pogody),

b) wiadomościami (krótki zbiorek informacji dnia wczorajszego i już zapowiedź tego co będzie w "Faktach" o 19.00 - zachęcenie do oglądania kanału również wieczorem. prezenter zazwyczaj jest dużo mniej poważny niż na wieczornej antenie, często nawiązuje do tego co powiedzieli wcześniej prowadzący, pokazuje się z innej strony niż tylko nudny prowadzący)

c) kuchnią (w każdej odsłonie programu, zaproszeni goście gotują na wizji - co jakiś czas prowadzący wydanie podchodzą do nich i pytają o składniki, próbują, podają przepis)

d) zdrowiem (krótkie reportaże o zdrowym stylu życia, rozmowy z ekspertem)

e) socjologią i psychologią (poważniejsze rozmowy o tym jak tworzyć udany związek itp. częste zapraszanie psychologów i socjologów, burzliwe rozmowy - bloczek dłuższy niż inne, trwa nawet ok. 15 minut)

f) wzruszeniem (nastawione na wywołanie poruszenia u widza historie np. poszkodowanych w wypadku, ubogich czy kalekich, rozmowy jak można poprawić im los, ewnetualne narzekania na tych którzy taki los im zgotowali)

g) gwiazdami (wizyty gwiazd i celebrytów w studiu, rozmowy z zagranicznymi aktorami, promowanie płyt, książek programów i filmów, wizyty w domu gwiazd)

h) tematyką dzieci i wychowania (reportaże o mądrym wychowaniu, zachowaniu dziecka, postawie rodzica)

i) humorem (zabawne reportaże, na przykład sondy uliczne o komicznej treści, codzienność z przymrużeniem oka)

j) modą (młodzi nowi projektanci, zjawiska modowe)

h) przerywnikami w postaci Sponsorem programu jest..., reklamami, spotami autopromocyjnymi kanału, rozmowami z gwiazdami nowych programów tej samej telewizji, autopromocja wpisana w schemat programu

Rzadziej w programach pojawia się motyw polityki (trudny do utrzymania w konwencji lekkiego programu porannego), chociaż w przypadku ważnych spraw na świecie jest on wprowadzany.

Ramówka głównych tematów DDTVN dnia 8 marca, specjalnie na Dzień Kobiet:

"Jakie są dzisiejsze Polki?", "Premiera nowego singla Sylwii Grzeszczak", "W domu Dagmary Domińczyk", "Grażyna Kulczyk: uwierzyłam, że jestem kolekcjonerką", "Pierce Brosnan -rozmowa", "X Factor okiem Ewy Farnej", "Czego pragną kobiety?".

Jak widać kobiety maja być królowymi dnia dzisiejszego i od rana telewizja nastraja widza do rozmyślania na ten temat.

Ramówka głównych tematów DDTVN dnia 9 marca:

"Scena DD TVN: Zaczarowana Klara!", "Pisk opon na planie serialu Sama Słodycz", "Mistrzynie w układaniu puzzli dla komputera", "Pierwsza pomoc: drgawki u dziecka", "Segregacja śmieci: gdzie i jak wyrzucamy?", "Przepis na domowy jogurt", "Idealne przedszkole dla dzieci z autyzmem", "Surowi rodzice: Zbuntowana Karolina", "Webb Sister: duet na harfę i gitarę", "Jerzy Stuhr: Młodsze pokolenia źle znoszą krytykę", "9-letni raper rymuje: Kodeina, dziwki, hajs", " Zamieszanie wokół wyborów Miss Polonia", "Czego gwiazdy bały się w dzieciństwie?" , "Jolanta Pieńkowska zamówiła u niej wieczorową suknię".

Chociaż wydaje się, że szerokie spektrum tematyczne zostaje poruszone, na pierwszy rzut oka widać, że tematyka dzieci jest przeważająca. Być może dlatego, że w poniedziałkowy poranek przed telewizorami powinny siedzieć głównie matki zajmujące się w domu dziećmi? Akurat tego dnia ten temat wydaje się bardziej zgłębiony, ale nie jest to żadna reguła. Być może produkcja DDTVN kieruje się jakąś systematycznością czy cyklicznością poruszanych tematów.

Znów, świetnie wpisuje się to w OMNIBUSOWOŚĆ neo-telewizji. 

Jedno jest pewne - neo-telewizja ma duży związek z elementami programu śniadaniowego emitowanego w TVN. Różnorodność, również możliwość interaktywnego udziału w programie (goście czasem to zwyczajni ludzie, można dzwonić czy pisać e-maile do redakcji), jest mnóstwo wstawek, przerywników. Poranek w TVN to trzygodzinny strumień informacji, cały czas utrzymywany na jednym poziomie natężenia informacji czy właściwości, którego rytm wyznacza jedynie prognoza pogody powtarzana trzykrotnie czy wstawki o sponsorach, na które w pewnym momencie nie można już patrzeć.

Wstawki te ustalają segmentację strumienia, mają największą dynamikę wizualną i największą siłę przyciągania w czasie strumienia. 

Model neo-telewizji nadal pozostaje najskuteczniejszym sposobem na utrzymanie uwagi 

widza, czego programy śniadaniowe są najlepszym przykładem.



PS. Link do strony głównej DDTVN

{ przy wielu śniadaniach rozmyślała /E/ }